Doorgaan naar hoofdcontent
Was ik maar een arabier, een soenniet om precies te zijn. Dan mag ik vier vrouwen hebben. Mustafa merkt echter 'een maartje' op. Als er één vrouw een auto en een huis heeft, moeten de andere drie dat ook krijgen. Hij zoekt naar de Nederlandse betekenis van een onverstaanbaar Arabische woord op zijn smartphone en roept dan uit: 'gerechtigheid'. Elke vrouw heeft gelijke rechten, zegt Mustafa. Ik ben nu zes weken zijn taalcoach en ik snap nog steeds geen snars van veel zaken uit zijn cultuur in Syrië.

Vrouwen zijn toch jaloers op elkaar als ze niet hetzelfde krijgen, zeg ik tegen Mustafa. Maar hij schudt zijn hoofd. 'Jaloers hoeven Arabische vrouwen niet op elkaar te zijn. Als er maar gerechtigheid is', verduidelijkt hij.  Je moet dus gewoon steenrijk zijn, zeg ik tegen Mustafa. 'En als jouw bedrijf plotseling slecht draait, moet je dan van enkele vrouwen scheiden, vraag ik hem. Nee, zegt hij. De vrouwen moeten... er volgt weer een voor mij onverstaanbaar Arabisch woord en hij zoekt op zijn smartphone. Hij laat me het schermpje zien waarop in Romeinse letters het woord Geduld leesbaar is. 'De vrouwen moeten geduld hebben' en een lach verschijnt weer op zijn gezicht.

Mustafa komt uit Damascus dat een gewone westerse stad had kunnen zijn, waar sjiieten, alevieten, druzen en christenen gewoon naast elkaar woonden zonder dat ze soms van elkaar wisten welke achtergrond en welk geloof ze precies hadden. 'Zelfs joden woonden in onze stad', verzekert Mustafa mij. Hij vluchtte twee jaren geleden met een boot van Turkije naar Griekenland. Na vijf, zes uur in het donker en de regen werden zij opgepikt door een groot schip die hen na twee uren varen aan vaste wal zette.

Zijn broer ging hem voor. Hij ging met een schip met 500 passagiers van Libië naar Italië. Toen de kapitein van een schip de vluchtelingen in de gaten kreeg, stuurde de Italiaanse kustwacht verkenners via een helikopter of een vliegtuig, Mustafa weet het niet meer precies. Later volgden kleine schepen met onder meer warme jassen. Bij het uitdelen van de jassen ging het mis. De boot kapseisde en zonk. Meer dan 350 opvarenden verdronken. De broer van Mustafa kon het nog allemaal navertellen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Weer zo'n fantastische dag gehad bij Itom Taal. Het vroor buiten dat het kraakte. En de cursisten kwamen ijskoud naar de Jacob Catsstraat in Hengelo toegestroomd om hun kennis van de Nederlandse taal te verbeteren. Een van onze altijd vrolijke docenten zong in de pauze zo maar het titellied van Noddy, de Engelse kinderserie over een grappig mannetje dat met zijn autootje het een na het andere bijzondere avonturen beleeft. 


Drie van onze cursisten vonden het lied zo grappig dat ze het onmiddellijk opzochten op internet en afspeelden waarna het vrolijke humeur van onze collega escaleerde naar een opperbeste stemming dat de drie volwassen kerels weer aanzette tot meer lol onder elkaar. De uitbundiger sfeer bleef de hele pauze van een half uur domineren en leek iedereen mee te slepen. 

Nog even het filmpje opgezocht voor al die mensen die samen met hun kinderen naar Noddy keken. De heerlijke combinatie van vrijwilligers en beroepskrachten bewijst maar weer een fantastische formule te zi…
Wist je dat de turbines voor de opwekking van elektriciteit precies op 3000 toeren draaien? Anders is de netspanning niet exact 50 hertz. De klokken gaan dan te snel of juist te langzaam draaien. In de Verenigde Staten draait het net op 60 hertz. Vandaag heb ik dat geleerd in het Industriemuseum van Oyfo in Hengelo, die vlakbij de moskee staat waar Mustafa vrijdag nog was om te bidden. 

Hij lijkt het museum interessant te vinden. Mijn Syrische vriend was de afspraak voor deze zogeheten Draai en Doedag vergeten. Hij dacht dat dit volgende week zondag zou zijn.






Een half uur nadat ik hem had gebeld troffen we elkaar dan toch bij de bibliotheek om van daar uit door te fietsen naar Oyfo, het voormalige industriemuseum Heim. Uitleggen waar dat is leek te moeilijk door de taalkloof tussen ons. We hadden de begane grond 'gedaan' toen zijn vader plotseling voor de deur stond van het museum. Hij was kennelijk nieuwsgierig geworden wie die man was die zijn zoon nu al enkele maanden elke we…
Pas drie maanden help ik vluchtelingen die in Twente zijn neergestreken en al voor de tweede keer is er een baby geboren. Een van onze cursisten kreeg een jongetje. Deze is van een Syrische dame. Zij kreeg een teddybeer en allerlei handige spullen voor haar kindje, zoals handdoekjes. De andere baby die nu is geboren is van een Eritrese. Moeder maakt het goed, aldus een van onze vrouwelijke docenten die een berichtje van de jonge moeder ontving. 


De jonge moeder zit in mijn groepje en is al een aantal weken afwezig. Ze zou een jongetje krijgen, zo wist ze al van de verloskundige. En ze zou in het ziekenhuis in Almelo gaan bevallen. Daar heeft ze bewust voor gekozen. Ik wil de lezers van dit blog een foto van de nieuwe inwoner van ons land niet onthouden. Is hij niet prachtig?