Doorgaan naar hoofdcontent
Twintig, misschien wel dertig keer keek hij uit vanaf de berg Qasioun over de gigantische stad Damascus, zijn voormalige woonplaats. Bij zonsondergang is het uitzicht op de oudste, bewoonde stad op aarde onvergetelijk, verzekert hij me. En wolken zij er nooit. Verliefde paartjes trekken er naar toe. Mensen eten, drinken en roken er waterpijp, shisha. Arme volkswijken liggen als een halve maan om de oude stadkern, de voormalige hoofdstad van het Arabische rijk. Hoge gebouwen zijn er niet. Wel koepels, veel koepels. De markt (soek) is er vele malen groter dan de Albert Cuyp in Amsterdam. Mustafa die ik nu al enkele weken coach, is verrukt. 

Hij heeft een bibliotheekboek in handen dat een Nederlandse toerist schreef vlak voordat de oorlog in Syrië begon. De schrijver is euforisch wanneer hij er rond trekt. De fantastische 
Omajjaden moskee (foto), Mustafa is er geweest. Het hoofd van Johannes de Doper, naar wie ik vernoemd ben, werd (of misschien wordt) er als relikwie bewaard. Hij is een profeet voor zowel christenen als islamieten, meldt Wikipedia.  


Mustafa is er geboren en getogen. Hij ging er met vrienden in een cabrio regelmatig naar de kust. Zo'n 150 kilometer rijden, in een paar uurtjes rijden over de snelweg. Samen muziek maken, samen zingen. Dit is een tijd die niet meer zal terugkeren, denkt hij. Het land komt deze klap van de oorlog niet meer te boven. Hij zal in Nederland een bestaan opbouwen. Eerst de taal leren, daarna studeren en dan werken. Maar de gemeente wil dat hij nu al gaat werken.

"Schoenmaken", zegt Mustafa. Schoenmaken? Na enige tijd begrijp ik pas wat hij bedoelt. Schoonmaken. Maar hij wil niet gaat poetsen. Dan kan hij niet Nederlands praten en leert hij de taal niet snel genoeg.  Dat wil hij. Eerst de taal leren. Het boek leen ik hem de komende dagen. Hij heeft geen abonnement op de bieb.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Wist je dat de turbines voor de opwekking van elektriciteit precies op 3000 toeren draaien? Anders is de netspanning niet exact 50 hertz. De klokken gaan dan te snel of juist te langzaam draaien. In de Verenigde Staten draait het net op 60 hertz. Vandaag heb ik dat geleerd in het Industriemuseum van Oyfo in Hengelo, die vlakbij de moskee staat waar Mustafa vrijdag nog was om te bidden. 

Hij lijkt het museum interessant te vinden. Mijn Syrische vriend was de afspraak voor deze zogeheten Draai en Doedag vergeten. Hij dacht dat dit volgende week zondag zou zijn.






Een half uur nadat ik hem had gebeld troffen we elkaar dan toch bij de bibliotheek om van daar uit door te fietsen naar Oyfo, het voormalige industriemuseum Heim. Uitleggen waar dat is leek te moeilijk door de taalkloof tussen ons. We hadden de begane grond 'gedaan' toen zijn vader plotseling voor de deur stond van het museum. Hij was kennelijk nieuwsgierig geworden wie die man was die zijn zoon nu al enkele maanden elke we…
Pas drie maanden help ik vluchtelingen die in Twente zijn neergestreken en al voor de tweede keer is er een baby geboren. Een van onze cursisten kreeg een jongetje. Deze is van een Syrische dame. Zij kreeg een teddybeer en allerlei handige spullen voor haar kindje, zoals handdoekjes. De andere baby die nu is geboren is van een Eritrese. Moeder maakt het goed, aldus een van onze vrouwelijke docenten die een berichtje van de jonge moeder ontving. 


De jonge moeder zit in mijn groepje en is al een aantal weken afwezig. Ze zou een jongetje krijgen, zo wist ze al van de verloskundige. En ze zou in het ziekenhuis in Almelo gaan bevallen. Daar heeft ze bewust voor gekozen. Ik wil de lezers van dit blog een foto van de nieuwe inwoner van ons land niet onthouden. Is hij niet prachtig? 
Een huid zo glad als haar huid heb ik nog nooit gezien. Haar gezicht is exact symmetrisch. Haar ogen staren me altijd strak in mijn gezicht aan. Ik bloos bijna de eerste keer en kijk snel weg. Ze is wonderschoon. Maar haar hoofdhaar heb ik nog nooit gezien. Een hoofddoek verbergt alles. Haar ogen ontwijken mij zelden. Ze vraagt aanvankelijk niets aan mij. Heeft ze een geheim of is ze gewoon een islamitische vrouw zoals er zoveel zijn? Zijdezacht spreekt ze bijna feilloos mijn Nederlandse woorden na. Haar verborgen oren absorberen mijn stemgeluid zonder schijnbaar enige moeite. Ze praat zo zacht dat alles binnen en buiten de ruimte lijkt stil te vallen. Geen auto's en brommers meer buiten op straat. Haar stem klinkt zo breekbaar dat het me aangrijpt. Ik moet er na afloop van de les steeds aan denken. Ze komt uit Syrië dat al zeven jaar met zichzelf in oorlog is. Wat hebben haar ogen gezien? Is haar huis in Damascus gebombardeerd? Zijn er tanks binnen gereden en mortieren afgeschote…